تو همان پاييزي كه به دل مي ريزي

از وفا عشق و غزل هميشه لبريزي

تو همان خورشيدي كه به من تابيدي

ميون خاطره هام هميشه جاويدي

تو همان باراني چشمه ايثاري

از دو رنگي و جفا هميشه بيزاري

تو همان لبخندي كه به غم مي خندي

تاجي از نرگس و ياس به سرم مي بندي

تو همان ققنوسي با دلي بي كينه

ناز چون محبوب شب پاك چون آئينه

تو همان شعر مني سبزي هر چمني

ماني قلب مني چو گل ياسمني

اگر آسمان بوي تو را نداشت

پرنده پر نمي گرفت

اگر نام تو بر لبم نبود

كسي از دلم خبر نمي گرفت